FORUM-NURAS

[piotrm]

Cytat:

Nowi władcy mórz Ich inwazję przepowiedział Juliusz Verne, ale wtedy była to bezpieczna fikcja. Dziś meduzy uprzykrzają życie turystom, a w niedalekiej przyszłości mogą doprowadzić do poważnego zaburzenia w ekosystemie mórz i oceanów. Myślicie już o wakacjach nad morzem latem 2020 roku? Bardzo roztropnie! Za kilka lat trzeba będzie rezerwować z dużym wyprzedzeniem miejsca w ośrodkach wypoczynkowych, a wokół plaż powstanie ochronna bariera wielkich sieci. Od strony piasku będą taplać się w wodzie turyści, gatunek, który pojawił się na Ziemi niecałe sto lat temu wraz z nastaniem epoki masowych rozrywek. Zaś od strony otwartego morza woda będzie należeć do galaretowatej masy, często jadowitej, czyli do meduz, zwierząt ukształtowanych 600 milionów lat temu. Do tej pory ich populacja zwiększała się i zmniejszała cyklicznie, lecz już niebawem będzie prawdopodobnie tylko wzrastać. Tak więc pora przyzwyczaić się do ścisku na plażach Morza Śródziemnego. Tu, podobnie jak w kurortach położonych nad innymi akwenami, trzeba będzie zrobić miejsce pływającym stworom, które dotąd wolały spokojniejsze wody. – Morze Czarne i Bałtyk stały się już istną zupą meduzową – stwierdza Jacqueline Goy, znana francuska specjalistka od parzydełkowców związana z paryskim Instytutem Oceanografii. Może lepiej uciekać na brzegi dalekich, otwartych mórz i oceanów? Nic z tego. Naukowcy stwierdzili już w 2006 roku, że wzdłuż wybrzeży Namibii na południowym Atlantyku meduzy stanowią większą część biomasy niż wszystkie ryby razem wzięte. W Zatoce Meksykańskiej gigantyczne meduzy coraz częściej przeszkadzają w połowach krewetek. W Morzu Japońskim parzące potwory o wadze 200 kg, których macki osiągają długość 35 metrów, rozmnażają się w coraz szybszym tempie. Myślicie może o wodach Kalifornii? Tam wkrótce będziecie musieli przyzwyczaić do innych kłopotliwych towarzyszy kąpieli, dwumetrowych kalmarów, które – jak pokazują opublikowane w lipcu badania – wybierają na swoje "mieszkanie" miejsca coraz bliższe brzegu. Zjawiska tego typu stały się w różnych stronach świata tak częste, że trzeba je już uznać za normę. Przypomina to wizje Juliusza Verne’a: w "Dwudziestu tysiącach mil podmorskiej żeglugi" opisywał on oceany pozbawione ryb i ssaków, a "wypełnione meduzami". Przyczyny rosnącej dominacji bezkręgowców są wielorakie i wciąż dość słabo poznane. Jednak niektóre zdają się mieć bezpośredni związek z działalnością człowieka, należałoby zatem znaleźć sposoby, by im zapobiegać. W Morzu Śródziemnym, zwłaszcza na wybrzeżach Hiszpanii, zauważono tego lata ogromne ilości meduz pelagia noctiluca. Nie ma wątpliwości, że to w znacznej mierze efekt zmian klimatycznych. Liczba tych różowych meduz, wydzielających bardzo parzącą substancję, dotychczas zwiększała się wydatnie mniej więcej co dwanaście lat z powodu zmian temperatury i stopnia zasolenia wód. – Prowadzono staranną dokumentację tego zjawiska. Dziś może nam ona pomóc w zbadaniu zachodzących w środowisku zmian związanych z ociepleniem – tłumaczy Jacqueline Goy. – Istnieje obawa, że po ostatniej nienormalnie ciepłej zimie (temperatura wody nie spadła poniżej 14°C), nastąpią kolejne podobne. Co nie przyczyni się do zmniejszenia liczby Pelagia noctiluca. Wkrótce okaże się, czy meduzy wciąż zachowują swój dwunastoletni cykl, czy też będzie ich z każdym rokiem coraz więcej. A to oznaczałoby poważne naruszenie ekosystemu. Kolejną obok zmian klimatycznych przyczyną namnożenia się meduz są rabunkowe połowy gatunków, które się nimi żywią, takich jak tuńczyki i żółwie z Morza Śródziemnego. Meduzy spotykają coraz mniej polujących na nie drapieżników, nie mają też konkurentów utrudniających im zdobywanie pokarmu. Ich nadmiar będzie tylko stopniowo pogłębiać ten brak równowagi. – Meduzy to zwierzęta mięsożerne, które nie znają uczucia sytości – mówi Goy. – Są stworzone po to, by jeść bez przerwy. Wyposażone w parzydełka mogą siać spustoszenie porównywalne do zniszczeń czynionych przez rybackie sieci. Im będą liczniejsze, tym bardziej zdziesiątkują larwy i jaja zagrażających im drapieżników czy konkurentów. W Bałtyku czy w Morzu Czarnym znikają ostatnie ławice śledzi i sardeli. Hiszpańskie władze zwiększają populację żółwi w Morzu Śródziemnym w pobliżu miejscowości turystycznych, próbując w ten sposób przywracać biologiczną równowagę. W spływających do morza wodach znajdują się resztki organiczne. Oznacza to zwiększone racje pokarmowe dla meduz: oto kolejny spowodowany przez człowieka czynnik sprzyjający namnożeniu się galaretowatych istot. Jednak Jacqueline Goy bardziej niepokoi inna sprawa. Hormony zawarte w pigułkach antykoncepcyjnych lub w kuracji stosowanej w okresie menopauzy wydalone z organizmu nie są eliminowane przez stacje oczyszczania ścieków. Płyną więc aż do morza, skutkiem czego ryby gorzej się rozmnażają i przeważa wśród nich rodzaj żeński. Wzrost liczby samic zauważono najpierw w sztucznych hodowlach ryb. Prowadzone obecnie obserwacje pokazują, że mimo podjętych środków zaradczych liczba ryb niektórych gatunków dramatycznie spada. Ten fenomen (będący wciąż jeszcze przedmiotem badań) również sprawia, że parzydełkowce, rozmnażające się w sposób bardzo skomplikowany, częściowo bezpłciowo, znalazły się w tak korzystnej sytuacji. Zresztą nie tylko one. Sprzągle, małe półprzezroczyste organizmy tworzące kolonie długości nawet 40 metrów, rozmnażają się przez pączkowanie, co pozwala na błyskawiczny przyrost ich populacji. – Te roślinożerne zwierzątka właśnie opanowują Ocean Południowy pożerając gigantyczne ilości mikroskopijnych wodorostów – mówi Jacqueline Goy. – Ubytki fitoplanktonu mogą mieć bardzo poważne skutki, gdyż przez to mniej dwutlenku węgla zostaje związane w procesie fotosyntezy. Zdaniem biologów zakłócenie równowagi gatunkowej w wodach i problemy z procesem reprodukcji prowadzą do "dysproporcji, która poważnie zagraża funkcjonowaniu oceanu, bowiem przeżyją gatunki mające mniejsze znaczenie dla ekosystemu". I jeśli dostatecznie szybko nie uświadomimy sobie tego ryzyka, zupa z meduz i innych bezkręgowców może okazać się dla nas niestrawna.

Żródło: http://portalwiedzy.onet....czasopisma.html

[Puszor]

kumpel zajmujący się Aurelia aurita na uniwerku tak to podsumował

[VooDoo_73]

ech... pamietam krótkie deco wychodząc z kanonierki... i te meduzy powoli ślizgające się po masce, napływające i odpływające z prądem...
Ciekawe przeżycie, ale nadmiar chyba by był niemiły... Pomijając kwestie równowagie ekosystemów etc

Marcin